السيد الطباطبائي

66

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )

مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ » سوره واقعه آيه 80 ( پس سوگند به موقعهاى ستارگان و بدرستى اين سوگندى است كه اگر بدانيد بزرگ است ، اين قرآنى است محترم در كتابى كه محفوظ و پنهان است ( ام‌الكتاب ) كتابى كه جز پاك‌شدگان آن را مس نمىكنند تنزيل - فروفرستاده شده - است از پيش خداى جهانيان ) . چنان كه پيداست آيات كريمه براى قرآن دو مقام اثبات مىكند مقام كتاب مكنون كه از مس ، مس كننده‌اى مصون است و مقام تنزيل كه براى مردم قابل فهم مىباشد . چيزى كه از اين آيات علاوه بر آيات گذشته استفاده مىشود استثناى « الا المطهرون » است كه به مقتضاى آن كسانى مىتوانند به حقيقت و تأويل قرآن كريم برسند و اين اثبات با نفيى كه از آيه « وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ » درمىآيد منافات ندارد زيرا انضمام دو آيه به همديگر نتيجهء استقلال و تبعيت مىدهد يعنى مىرساند كه خداى متعال در علم به اين حقائق مستقل است و كسى جز او اين حقائق را نخواهد دانست مگر باذن او و تعليم او . نظير علم غيب كه بموجب آيات بسيارى اختصاص